Tagi

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Kończą się już w Paryżu wystawy przygotowane na zimę, zbliżają się powoli atrakcje wiosenne. Jeszcze kilka dni będzie można oglądać w Muzeum Delacroixa prezentację dzieł zgromadzonych wokół słynnego płótna Henri Fantin-LatouraHołd dla Delacroixa”. Wśród nich obraz tego samego malarza o zupełnie innym charakterze, zatytułowany „Nieśmiertelność”. Został on sprowadzony z Muzeum Narodowego Walii w Cardiff, ponieważ również należy do dzieł poświęconych pamięci słynnego romantyka. Trochę dłużej będzie można oglądać w Centrum Pompidou wystawę analizującą temat tańca w sztuce nowoczesnej. Największa kolekcja sztuki XX wieku w Europie nie ma problemu z organizowaniem wystaw tematycznych takich jak ta – zagadnienie przedstawione jest od początków XX wieku (Emil Nolde), aż do związków tańca ze sztuka współczesną.

Wiosenne propozycje wystawiennicze w Paryżu zapowiadają się niezwykle atrakcyjnie. Kilka prezentacji monograficznych artystów mniej znanych, ale też wystawy problemowe poświęcone twórczości tych najsłynniejszych. A wśród nich wydarzenia, o których będzie się mówić i które mają zagwarantowany sukces frekwencyjny. To na pewno wystawa Matisse’a w Centrum Pompidou, którego obrazy można tam zobaczyć parami, a nawet seriami. Artysta marzył, aby jego sztuka przypominała „wygodny fotel”, aby była „pełna równowagi, czystości i pogody”. Do końca życia potrafił zachować radość i energię w swoich pracach. Prezentacja obejmuje całą drogę twórczą artysty i jest wglądem w jego doskonalenie formy malarskiej poprzez prace tworzone parami i seriami. Z Paryża wystawa pojedzie do Kopenhagi, a następnie za ocean, aby zimą trafić do Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Dla zrównoważenia spotkania z jednym z najważniejszych malarzy figuracji XX wieku, w Centrum Pompidou można też zobaczyć prace jednego z najciekawszych przedstawicieli abstrakcji geometrycznej – Josefa Albersa. Rzadko pokazywane prace malarskie na papierze są pomostem pomiędzy tradycją Bauhausu, a sztuką optyczną. Trudno przecenić znaczenie malarza dla rozwoju sztuki amerykańskiej, a wszystko sprowadza się do tak dobrze znanego motywu kwadratu i jego subtelnych gradacji kolorystycznych. Wystawa prac obejmująca tylko amerykański okres twórczości prezentowana już była w Monachium, duńskim Humlebæk i Bazylei, następnie pojedzie do Lizbony, aby zakończyć wędrówkę w Stanach Zjednoczonych w Morgan Library & Museum w Nowym Jorku.

Musée d’Orsay również przygotowało coś co znamy oraz coś co warto lepiej poznać. Często mniej znamy artystów pochodzących z krajów będących na uboczu głównych przemian artystycznych, np. z Finlandii. Mowa o Akseli Gallen-Kallela, którego monograficzna wystawa prezentowana jest po raz pierwszy w stolicy Francji. Kształcił się jednak w Paryżu, tutaj jego zaangażowane politycznie freski dekorujące pawilon fiński na Wystawie Światowej w 1900 roku odniosły sukces. Tworzył pod wpływem secesji i przede wszystkim symbolizmu końca XIX wieku, łącząc go z rodzimą tradycją. Wystawa prezentowana była już w Helsinkach, po Paryżu będzie ją miała okazję zobaczyć publiczność w Düsseldorfie. Musée d’Orsay odwiedzane jest najchętniej przez publiczność spragnioną impresjonizmu, tegorocznej wiosny nie będzie ona zawiedziona. Muzeum kontynuuje serię wystaw poświęconych wielkim artystom 2. połowy XIX wieku. Dwa lata temu był to Monet, rok temu Manet, teraz przyszła pora na Degasa. Co ciekawe będzie to pierwsza jego duża wystawa w Paryżu od retrospektywy w Grand Palais w 1988 roku. Nigdy też jeszcze powodem prezentacji nie był akt, obecny  przez cały okres twórczości i we wszystkich wykorzystywanych przez artystę technikach. Będzie to okazja do zobaczenia rzadko pokazywanych skarbów Muzeum d’Orsay (względy konserwatorskie dotyczące prac na papierze) uzupełnionych o wypożyczenia m.in. z Galerii Narodowych w Londynie i Waszyngtonie, z Muzeum Sztuki w Filadelfii, Instytutu Sztuki w Chicago, Muzeum Getty’ego w Los Angeles oraz Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Wystawa wcześniej prezentowana była w Bostonie (por. galeria), stąd też duży udział muzeów amerykańskich – co zawsze cieszy po tej stronie Atlantyku.

Kiedy w Paryżu zrobi się wiosennie będzie też można wybrać się zamiast do ogrodu zoologicznego do Grand Palais. Dlaczego? A to za sprawą wystawy poświęconej zwierzętom prezentującej około 130 obrazów, rzeźb, rysunków i fotografii od renesansu do współczesności, czyli od Albrechta Dürera do Jeffa Koonsa. W tym samym miejscu odbędzie się też retrospektywa prac Helmuta Newtona. Na ponad 200 fotografiach zobaczyć będzie można portrety, akty, erotykę, humor i przede wszystkim modę. Fotografik pod koniec życia dużo pracował w Paryżu m.in. dla francuskiego „Vogue’a”. Jednak od jego śmierci w 2004 roku nie było tutaj poświęconej mu dużej wystawy. Pokaz będzie uzupełniał film autorstwa wieloletniej żony artysty zatytułowany „Newton by June”. A jeśli ktoś w tym czasie wybierze się też do Petit Palais to będzie miał szanse zobaczyć wystawę grafiki. Tematem będzie portret, ale tylko holenderski i flamandzki XVII wieku. Ta prezentacja rycin i rysunków może przyciągnąć publiczność nie tylko ważnymi nazwiskami (Rembrandt), ale też ciekawym zagadnieniem. Dla miłośników sztuki bardzo dawnej wystawę przygotowało paryskie Musée Jacquemart-André. Będzie to sztuka starożytnego Egiptu, a dokładnie często niedoceniana schyłkowa faza państwa faraonów. Ponad 100 dzieł sztuki sprowadzonych z najlepszych światowych kolekcji, w tym m.in. słynna „Zielona Głowa” z Berlina, która powstała ok. 400 roku p.n.e. (por. galeria).

Danser sa vie – 23.11.2012-02.04.2012 – Musée National d’Art Moderne Centre Pompidou, Paryż

Fantin-Latour, Manet, Baudelaire – L’Hommage à Delacroix – 07.12.2011-19.03.2012 – Musée National Eugène Delacroix, Paryż

Joseph Albers en Amérique. Peintures sur papier – 02.02.2012-30.04.2012 – Musée National d’Art Moderne Centre Pompidou, Paryż

Akseli Gallen-Kallela (1865-1931). Une passion finlandaise – 07.02.2012-06.05.2012 – Musée d’Orsay, Paryż

Debussy, la musique etles arts – 22.02.2012-11.06.2012 – Musée de l’Orangerie, Paryż

Matisse, paires et series – 07.03.2012-18.06.2012 – Musée National d’Art Moderne Centre Pompidou, Paryż

Degas et le nu – 13.03.2012-01.07.2012 – Musée d’Orsay, Paryż (por. galeria Edgar Degas i akt I oraz galeria Edgar Degas i akt II)

Berthe Morisot – 08.03.2012-29.07.2012 – Musée Marmottan Monet, Paryż

Artemisia. Pouvoir, gloire et passions d’une femme peintre – 14.03.2012-15.07.2012 – Musée Maillol, Paryż (por. galeria)

Beauté animale, de Dürer à Jeff Koons – 21.03.2012-16.07.2012 – Grand Palais, Paryż (por. galeria)

Le Crépuscule des Pharaons. Chefs-d’oeuvre des dernières dynasties égyptiennes – 23.03.2012-23.07.2012 – Musée Jacquemart-André, Paryż (por. galeria)

Helmut Newton – 24.03.2012-17.06.2012 – Grand Palais, Paryż

Portraits dessinés et gravés du XVIIe siècle hollandais et flamand – 27.03.2012-15.07.2012 – Petit Palais, Paryż

La Sainte Anne, l’ultime chef-d’œuvre de Léonard de Vinci – 29.03.2012-25.06.2012 – Luwr, Paryż (por. galeria Wokół Św. Anny Leonarda)

Les Belles Heures du duc de Berry – 04.04.2012-25.06.2012 – Luwr, Paryż

Cima da Conegliano, maître de la Renaissance vénitienne – 05.04.2012-15.07.2012 – Musée du Luxembourg, Paryż